lunes, 27 de abril de 2020

NON CONFINEMOS TAMÉN A REFLEXIÓN INTERIOR!

É certo que ningún de nós elixiu pasarse  estes máis de 50 días que levamos xa...CONFINADOS!. PERO, de feito, estámolo. E aínda nos queda un longo período de tempo no que, aos poucos, pero lentamente, iremos tentando recuperar a nosa vida.
SEGURO que sen ter que preguntarvos, vístedes unha chea de series, xogastes a unha morea de xogos, vos comunicáchedes por distintos medios dixitais... e seguro que tamén vistes algún que outro vídeo ou anuncio publicitario nesta etapa de crise. Publicidade e vídeos que  tamén transmiten  mensaxes. 
Por iso  a actividade que vos pido é que vos fixedes nalgún anuncio publicitario (pode ser tamén un vídeo musical) que, como este exemplo que vos poño,intente transmitir valores, ideas,  consellos...cos que estamos dacordo.
Logo  de elixido tedes que abrir un documento e pegar a ligazón do vídeo ou anuncio e embaixo  escribir unha reflexión sobre que valores transmite, o que che fixo reflexionar, o que nos quere transmitir ou te transmite a ti.  Pídovos que sexades reflexivos!




Por que elixín este vídeo?. Porque creo que nos fai reflexionar sobre cal é o significado da situación actual, que cambio  nos esixe a vida  e que debemos aprender diso.
Esta situación forzounos a deixar de preguntarnos que necesitamos do mundo e empezar a reflexionar acerca de que necesita o mundo e o noso próximo de nós.
Parece que a natureza está a descansar de nós, está a vivir a súa particular corentena da contaminación, a sobreexplotación e a falta de respecto á que a temos sometida. É o momento de comprender realmente que os nosos actos repercuten en todos e que o cambio comeza no interior de cada ser humano. Unha crise global iguala a todos os seres humanos, máis aló da súa raza, a súa ideoloxía, a súa relixión,  a súa situación ou a súa condición.
As persoas que queren volver a casa e non poden, quizais comprendan un pouco mellor aos refuxiados, aqueles que sofren o peche, quizais comprendan mellor aos confinados, quen bota de menos aos seus iguais, quizais comprendan mellor aos esquecidos…
Esta circunstancia fainos ver que non hai seres especiais, todos somos parte do mesmo mundo que se nos regalou e debemos colaborar como sociedade para poder mantelo san e a salvo.  Non se trata de protexernos ou quedarnos na casa só por salvar a nosa vida, senón tamén protexer ás persoas mais vulnerables da nosa sociedade. Anciáns, persoas con patoloxías crónicas, persoas sen recursos, sen sanidade ou sen fogar.
A vida fálanos, e non espera palabras nin promesas como resposta, espera comportamentos e accións froito dun cambio de conciencia. Non podemos permitir que nin o medo nin a incerteza nos oculten a posibilidade de transcendencia e cambio que temos ante nós.
 Por iso como conclusión podemos dicir que EN NÓS ESTÁ O CAMBIO PARA CONSEGUIR UNHA SOCIEDADE MÁIS SOLIDARIA, MÁIS HUMANA, MÁIS ECOLÓXICA  E MÁIS FRATERNAL.


Jéssica Criado de 4º ESO  faimos unha reflexión sobre o anuncio titulado "Somos un gran país" 



A canción comeza cunha pregunta, onde nos levou a imaxinación?

A imaxinación pódenos levar todo o lonxe que esteamos dispostos a ir, só é preciso pechar os ollos.
Se hai un motivo polo que a música é unha das miñas maiores paixóns, é sen dúbida polas sensacións que esperta en min. Tristeza, alegría,  melancolía,  esperanza... ás veces unha ou outra segundo o momento, ou ás veces todas xuntas. Todos revivimos sensacións xa esquecidas ao escoitar unha determinada canción, no meu caso, cada vez que escoite esta canción, traerame seguramente o recordo destes momentos que estamos a vivir.

Cada persoa ten o seu sitio de recreo propio, no meu caso atópase á beira da miña familia. “Son sus manos en mi pelo” simbolizan as mans dos meus pais acariñándome e transmitíndome paz. Neses momentos todo o malo esquécese e os problemas desaparecen, anímame a seguir adiante e a ter forza.

“Silencio, brisa y cordura dan aliento a mi locura”, os consellos e advertencias impídennos realizar parvadas. Cordura é precisamente o que debemos ter ante esta situación que estamos a vivir para non deixar atrás un  regueiro de mortes, para non ter que arrepentirnos e para sentírmonos parte da solución e non do problema.

O sitio do meu recreo, é ese lugar, que existe dentro de cada un de nós, un lugar persoal, onde só existe aquilo que nós desexamos que exista e onde só están aqueles que nós queremos que estean. Ese lugar real ou imaxinario onde a nosa cabeza vai cando quere escapar e que me axuda  afastar os meus medos.

Imaxinemos todos eses lugares que desexamos visitar para poder chegar a facelo realidade cando todo isto remate, pero mentres tanto permanezamos nese lugar seguro para nós e para todos.

                                               Jéssica Criado


María Veiga  de 4º ESO  fainos unha reflexión sobre o vídeo elixido titulado " Cando pase todo esto" 




Elixín este vídeo porque creo que fainos reflexionar sobre as pequenas cousas cotiás, que son as realmente importantes.
No día a día, da a sensación de que non temos tempo para nada, que sempre andamos con présas. Sempre estamos a planear cousas e a pensar en futuro, xa pode ser no que imos facer o venres, o próximo verán, onde imos facer o curso que ven, que imos estudar na universidade…Ata que un  día todo parou, os planes tiveron que cancelarse ou pospoñerse, as rúas quedaron baleiras, e a xente quedou na casa.
Sempre hai que pensar en positivo, e sacar o lado bo das cousas, por difícil que pareza. Como ben dicimos os galegos: Nunca choveu que non escampara. E nestes momentos, é cando comezamos a valorar o que de verdade importa: un simple bico ou abrazo, un paseo pola praia, tomar algo nun bar unha noite de sábado cos amigos...Os verdadeiros praceres da vida. É moi egoísta que só valoremos as cousas cando as botamos en falta.
Levamos mes e medio vivindo de recordos, escoitando a voz de amigos e familiares a través do teléfono, e quedando na casa polo ben de todos.
No anuncio vese moi ben que o que necesitamos non son cousas materiais, porque iso non nos vai dar a felicidade.

De todo isto imos saír, iso está claro, pero tamén temos que aprender. Eu, persoalmente, creo que o estou facendo.

   María Veiga

Irune  Fornos de 4º ESO escolleu este vídeo e fainos unha pequena reflexión sobre él.



Non elixín un anuncio, elixín esta canción de Vanesa Martín. Escollina porque representa esta situación e polo que estamos a pasar todos. Dános esperanzas para que todo saia adiante e paréceme moi bonito a mensaxe que quere transmitir. Dános a oportunidade de aprender sobre está crise e preguntarnos que necesita o mundo de nós e que podemos facer para melloralo, porque isto depende de nós e das nosas accións. No vídeo tamén se pode ver o agradecemento cara aos médicos e autoridades que fan que isto sexa máis fácil do que realmente é. 
Esta canción fai que sintas profundamente a situación, por iso chamoume a atención. Só con escoitala comprendes todo isto.

                                                                                                                           Irune Fornos


Valentina Rivera coméntanos o vídeo  "Estudiantes e frustración"



      Puiden reflexionar con este vídeo e máis que todo, sentirme identificada con el, xa que expresa todos os sentimentos que están a sufrir a maioría de estudantes, e non só falo polos do noso curso, senón máis ben os que están máis afectados que nós como os de bacharelato ou universidade. Este vídeo fixo darme conta da pouca conciencia que existe e do pouco que nos preocupamos polos outros. Non sabemos apreciar e poñernos no lugar das outras persoas. Realmente moi poucas persoas preocúpanse polo que o outro estea a pasar ou a sentir. Na sociedade de hoxe en día parece que só importas ti e só ti.
      A corentena e este vídeo, fixéronme reflexionar que non só pense en min ou nos meus amigos, senón no resto de persoas  que quizais poden estar nunha situación peor ca miña.
                                                                                                         
                          Valentina Rivera

Carolina Espiño propónnos o vídeo Prisión Esperanza de Manuel Carrasco



“Prisión Esperanza” é unha canción creada desde o confinamento nos primeiros días de abril. Todos os dereitos xerados irán destinados á Fundación de Bancos de Alimentos de España. Paréceme unha  canción preciosa que  soa en moitos balcóns nesta etapa tan  difícil para todos. A súa letra faiche reflexionar e darte de conta de moitas cousas tales como que, se non estamos todos xuntos e unidos  nunca lograremos nada. Transmítenos tamén que imos saír disto, pero todos xuntos.

Carolina Espiño

miércoles, 15 de abril de 2020

MENSAXES DE ESPERANZA NESTA TERCEIRA SEMANA DE "CORENTENA"


Moi boas rapazas e rapaces!!!
Empeza a nosa terceira semana de "confinamento" 
na que seguramente teremos unha chea de tempo
para pensar no QUE DE VERDADE IMPORTA.

É BO ACORDARSE, nestas circunstancias, DE TANTAS PERSOAS NO MUNDO QUE SE CAMBIARÍAN SEN DUBIDALO POR NÓS, porque a súa realidade, alí, é infinitamente moito máis DURA que a nosa, por duro que nos pareza non poder saír nun mes para facer "vida normal".

Estou segura de que ademais de todas as actividades que vos estamos mandando os  profes e das moitas mensaxes que vos están chegando ao voso móbil, esta situación tamén está a remover sentimentos no voso corazón.

TRABALLO QUE CHE PIDO: así como os nosos balcóns, xanelas, paredes... énchense de mensaxes positivas, de ánimo, de agradecemento, QUERO QUE TAMÉN FAGADES UN CARTEL (pode ser nun folio), a man, que ten moito máis mérito e é máis persoal, onde expresedes algún deses SENTIMENTOS, PENSAMENTOS, DÚBIDAS, TEMORES, MEDOS, que vos viñeron á cabeza e ao corazón estes días.
SACÁDESLLE UNHA FOTO (pero ben!: encadrada,nítida, etc...) e mandádesma á dirección de correo electrónico:  yolick@cpiares.com ou yolick2000@gmail.com.
ASÍ PODEREI FACER un pequeno vídeo que nos enlace a todos os alumnos da nosa MATERIA e, por que non, ao resto do cole.
Non esquezades poñer o voso NOME e CURSO nunha esquina do folio.








domingo, 15 de marzo de 2020

SOLIDARIDAD Y CORRESPONSABILIDAD EN UN MUNDO GLOBAL

La situación actual de pandemia que está viviendo el mundo en estos momentos, nos debe de hacer reflexionar sobre las prioridades en nuestra vida, sobre lo que es importante o superfluo y sobre la corresponsabilidad que tenemos como ciudadanos de un mundo global.

VISIONAR EL SIGUIENTE VÍDEO



 ACTIVIDAD


Después de ver el vídeo, contesta en la sección de comentarios del blog a las siguientes preguntas. Si lo prefieres puedes hacerlo en un documento Word y mandármelo a mi email. No te olvides de poner el nombre y curso.

  • 1   En occidente cerramos fronteras a personas desplazadas o refugiados que huyen de su país porque hay guerra, pobreza extrema u otros motivos. En estos momentos el virus que nos amenaza prácticamente no está presente en África. Imagina un escenario hipotético (no real) en el que este virus nos invadiese de tal manera que tuviésemos que huir con nuestra familia para salvarnos y el único sitio fuese África, pero que llegado el momento nos cerrasen las fronteras como hacemos los países occidentales con los refugiados  y nos devolviesen a nuestro país de origen sin poder escapar de esta catástrofe.

a) ¿Te parecería bien?.  ¿Crees que estarían en su derecho a hacerlo a pesar de que la ONU dice que “todos los parlamentos y gobiernos deben tomar conciencia de su deber de proteger a los refugiados y desplazados  y dar acogida a las víctimas de guerra, hambruna, catástrofes...?
b) ¿Que sacas en conclusión?. Justifica tus respuestas.

  • 2.     Después de ver el vídeo indica que entiendes por corresponsabilidad.
  • 3.     Crees que esta crisis nos ha devuelto actitudes que habíamos perdido como la solidaridad, el sentimiento de ayuda al prójimo, pensar en el bien común, ser más responsables, la comunicación con nuestros padres, amigos y familiares, el pararse a pensar y valorar lo que tenemos y podemos perder, el valor de las personas mayores y dependientes... . Justifica tu respuesta.
  • 4.     ¿Qué crees que podemos aprender, como ciudadanos y prójimo, de esta situación de crisis?
  • 5.     En el santoral hay infinidad de santos y santas a los que se les invoca y se les pide ayuda en momentos de crisis o problemas. Por ejemplo San Judas_ Causas difíciles y  trabajo; San Francisco de Asís – Auxilio de los necesitados; San Antón_Protector de los animales… 
      San Roque es el santo que según las tradición se invoca para tiempos de pandemia. Muchos                lugares y aldeas de Galícia tienen a este santo como patrono.
              Busca información sobre él y explica un poco sobre su historia y porqué se le invoca en tiempos          de   catástrofes o epidemias.


lunes, 9 de marzo de 2020

ACTO DE RÚA POLO DÍA INTERNACIONAL DA MULLER. CPI AS MIRANDAS. CIM DE ARES


Dentro dos actos que se están a levar a termo co gallo do 8 de marzo, Día Internacional da Muller, o CPI As Mirandas  xunto co Concello de Ares a través do Centro de Información á Muller –CIM- e a Concellaría de Igualdade, realizou hoxe unha marcha polas rúas da vila como concienciación e visibilización das enormes diferenzas que existen aínda nos dereitos de mulleres e homes. Na marcha participaron  o alumnado da ESO xunto coas súas profesoras e profesores así como as asociacións de mulleres do municipio, Concepción Arenal e Amas de Casa, ANPA e representantes do Concello.
O acto foi presentado polo  Director do CIM José Luís Castro Feijoo e rematou coa lectura de manifestos por parte do alumnado do centro, da presidenta da asociación de mulleres Concepción Arenal Fina Bardanca e da concelleira de Benestar e Igualdade Mª Victoria Montenegro.
Como dixeron Marcela e Hugo no seu manifesto... “A igualdade é unha necesidade vital da alma humana. A mesma cantidade de respecto e atención débese a todo ser humano, porque o ser humano non ten grados”.

Vídeo do Acto

EXPOSICIÓN #ErrantesPoloMundo_rdc_20

Unha das actividades realizadas polo alumnado no Día de Rosalía foi a proposta pola AELG (Asociación de Escritores en Lingua Galega). 

Para expandir o poder da  palabra e obra de Rosalía, o alumnado traballou con fotos da súa propia familia, con debuxos ou  imaxes, poñendo nelas versos de Rosalía que tratan sobre as migracións en todos os seus aspectos (a soidade de quen fica, a morriña de quen vai, a dor, o medo, o desamparo, a xenofobia, a explotación, os conflitos...).
 Con todos os traballos realizamos a exposición #ErrantesPoloMundo_rdc_20, que está a encher os corredores do noso cole.
A exposición tamén poderá ser visitada na Feira de fin de curso do cole.

Aquí deixamos algúns dos traballos.




















VIDAS, TORRENTE E MENINAS NUNHA MESMA XORNADA. SAÍDA DE 1º DA ESO A FERROL


Hoxe o alumnado de 1º da ESO realizou unha marabillosa e moi produtiva saída cultural a Ferrol.  Primeiro achegáronse ao  Centro Cultural Torrente Ballester onde puideron ver a estupenda exposición do fotógrafo ferrolán Gabriel Tizón titulada “Vidas”. Unha mostra fotográfica na que partindo sempre da sensibilidade e o respecto, plasmou  todas esas almas que tiveron que abandonar a súa terra  e cruzar fronteiras na procura dun novo lugar onde asentarse. A través de máis de setenta imaxes capturadas en más de trinta países de América, África, Europa e Asia durante os últimos vinte años, Gabriel Tizón amosa realidades duras, moitas veces descoñecidas, pero tamén instantáneas nas que a felicidade e a esperanza ábrense camiño a pesares da adversidade.


Tamén no torrente Ballester percorreron a exposición “Imaxe de cen anos”, unha mostra coa que o Concello de Ferrol abre o ano dedicado ao profesor Ricardo Carvalho Calero, autor ao que este ano se lle dedica  o Día das Letras Galegas. Nela puideron percorrer a vida e a obra do autor ademais dunha serie de artigos cedidos pola súa familia, como as medallas da RAG e de Cátedra, os reloxos de man e bolsillo, ou o seu bastón.


E para finalizar o percorrido que mellor que unha visita guiada ás Meninas de Canido, un exemplo de como a arte urbana pode mudar por completo no só o aspecto exterior e a fisionomía dun barrio, senón tamén a alma e a vida do mesmo.

Desde unha das localizacións máis privilexiada, o can do cadro das Meninas mira cara ao infinito, botella en man,  pasando de papel secundario a protagonista, caracterizado coa indumentaria do pintor. 


jueves, 6 de febrero de 2020

CONMEMORACIÓN DO DÍA ESCOLAR DA PAZ NO CPI AS MIRANDAS

Hoxe no Día escolar da Paz e a Non Violencia, recordamos no noso centro educativo que a paz non é soamente a ausencia de guerra. A paz resulta da xustiza e a participación activa de todos os cidadáns e cidadás.
Nesta  xornada que estamos a conmemorar, lembramos que a paz baséase no principio de que todos  –sen distinción de raza, ideoloxía, nacionalidade, lingua ou relixión- somos iguais, cidadáns da mesma terra e en consecuencia estamos e sentimos a chamada a ser máis humanos, a vivir  a non-violencia e a traballar pola paz e por un mundo máis xusto e sostible.
E para expresar ese desexo de paz  os alumnos e alumnas dos diferentes cursos de ESO e primaria mostraron o noso compromiso pola paz coa lectura de textos alusivos á mesma.
Tamén  todos os nenos e nenas de infantil e primaria dirixidos magnificamente pola súa profe de música, Olalla, realizaron distintas coreografías de danzas do mundo.
Para rematar o acto todo o alumando e profesorado do centro cantamos e bailamos a canción “Bajo el Mismo Sol” de Álvaro Soler, signada polos nenos e nenas de 6º de primaria coa inestimable axuda de Alba a nosa intérprete de lingua de signos.

Aquí vos deixamos a reportaxe da xornada.





Danzas do mundo





AGRADECEMENTO DE "SAVE THE CHILDREN" A TODA A COMUNIDADE EDUCATIVA




CPI AS MIRANDAS. CENTRO EMBAIXADOR DE SAVE THE CHILDREN. CARREIRA QUILÓMETROS DE SOLIDARIEDADE


Este xoves, 19 de decembro, tivo lugar a IX Carreira Quilómetros de Solidariedade que, como todos sabedes, realizamos en colaboración coa ONG Save The Children. Resultou un día estupendo no que todo o alumnado do centro gozou dunha lúdica e deportiva xornada. Ata o tempo deunos unha tregua  para que o alumnado da ESO puidese saír pola nosa vila.
Pero este ano, a nosa carreira solidaria tivo un matiz especial e nos sentimos enormemente contentos xa que recibimos de mans de Ana, a delegada de Save the Children (que vixou expresamente dende Madrid), o recoñecemento de Centro Embaixador  Save the Children polo noso compromiso e labor a prol da solidariedade cos nenos e nenas máis desfavorecidos. Nun acto no que estiveron presentes ademais da representante de Save the children, o inspector de educación Rubén Ponte, a concelleira de educación Noelia Montero e a atleta Paula Mayobre, recibimos a placa que nos nomea como centro Embaixador.

Queremos agradecer:

·   A toda a comunidade educativa: alumnado, país e nais, familias en xeral, e profesorado a vosa solidariedade e colaboración. Sodes estupendos!
·   Á nosa atleta e madriña de oficio Paula Mayobre por colaborar con nós durante estes 9 anos... e esperamos que moitos máis.
·     Ao Concello de Ares, policía local e protección civil pola súa inestimable axuda no desenvolvemento da carreira.
·     A Supermercados GADIS pola doación de auga, caramelos, globos, pulseiras...e o empréstito do arco de Meta.
·     A Froitería Bacelo y López que nos aporta a froita como reconstituínte.
·     A trofeos MARVI pola doación dos trofeos para os rapaces e rapazas.
·     A  Luís de Floristería Real que sempre pon ese toque de cor cos seus ramos de flores

En nome do CPI As Mirandas grazas a tod@s.

Este recoñecemento é posible grazas a vós


Nos seguintes vídeos podedes ver o resumo da xornada.

CARREIRA ESO



CARREIRA INFANTIL



CARREIRA PRIMARIA



Acto de recoñecemento como Centro Embaixador de Save the Children



Os selfies do noso profe Carlos

IX CARREIRA QUILÓMETROS DE SOLIDARIEDADE EN COLABORACIÓN COA ONG SAVE THE CHILDREN




Un ano máis, e xa van nove, o noso centro organiza a Carreira Quilómetros de Solidariedade para colaborar coa ONG “Save the Children”, que este ano vai dedicada ás nenas/os do pobo Rohingya, pequenos/as que teñen nome e unha horrible historia ás súas costas. 

Este é un proxecto educativo, deportivo e solidario multidisciplinar no que se traballan valores con materiais e apoio didáctico facilitado pola ONG “Save the Children” quen traballa para salvagardar os dereitos da infancia no mundo e que cada ano se centra nun país en concreto. 

 Por outra banda comprácenos comunicar que a ONG Save the Children recoñece cada curso o labor e o compromiso destacado dos centros e comunidades educativas que participan de forma activa e continuada en campañas e iniciativas solidarias e por iso, o día da carreira, representantes da ONG achegaranse ata o noso centro para facernos entrega dunha placa que nos acredita e nomea como Centro Embaixador de Save The Children. 

Dicir que esta distinción non sería posible sen a colaboración e solidariedade de toda a comunidade educativa: alumnado, familias, profesorado e colaboradores. Así que grazas a todos/as. 

Como en anos anteriores, nesta actividade, o alumnado aboará 1 € por inscribirse na carreira e recibirá un dorsal, un carné de corredor e un diploma acreditativo de participación. Pola súa banda, o que “voluntariamente” queira buscar patrocinadores entre os seus familiares ou achegados, poderá facelo recollendo as súas aportacións a través do carné de corredor. 

Un ano mais, a atleta aresán Paula Mayobre estará connosco e apoiará esta causa coa súa presenza, participando na xornada con todos os rapaces e rapazas do noso centro.

 O alumnado de infantil e primaria realizarán a carreira ás 11:15 horas no pabellón do colexio e o alumnado da ESO comezará a carreira saíndo do colexio as 12:00 horas e percorrerá o paseo marítimo.

 Agradecemos a toda a comunidade educativa a súa participación e solidariedade e invitamos a todos os pais e nais a que veñan a apoiar aos nosos corredores solidarios.

 CPI As Mirandas: construíndo un mundo mellor

3 DECEMBRO. DÍA INTERNACIONAL DA DIVERSIDADE FUNCIONAL. POÑÉNDONOS NO SEU LUGAR


O día 3 de decembro, celébrase o Día Internacional da concienciación da Diversidade Funcional, un día para reivindicar e esixir o respecto dos dereitos das persoas con diversidade funcional, empezando polo dereito a unha inclusión social plena e a práctica dunha vida independente. No noso centro o celebramos poñéndonos no seu lugar e realizaremos durante toda a semana diversos obradoiros:

 • Obradoiro de pintura sen mans
 • Obradoiro de LSD (Lingua de signos)
 • Xincana en cadeira de rodas
 • Baloncesto dende outra perspectiva






Murais do obdradoiro de pintura sen mans