O 30 de xaneiro conmemórase, como
todos os anos, o Día Escolar pola Paz e a Non Violencia. E por iso no CPI As Mirandas , onde convivimos
e estudamos, onde nos divertimos e formámonos como persoas, quixemos celebrar
este día facendo unha morea de actividades para deixar constancia de que temos
que seguir traballando para que na nosa sociedade poidamos vivir todxs xuntos e
en paz.
O alumnado enteiro do cole desde
osmáis pequerrechos ata os máis maiores
participamos nas diferentes actividades facendo murais, vídeos, debuxos.... Aquí
vos deixamos unha mostra do noso traballo.
Grazas a todo o alumnado e aos
profes que a pesares de ter que lidiar con esta situación de pandemia que
estamos a padecer, seguen traballando e adaptandose as circunstancias sen
perder a motivación e a alegría. Desexamos que para o ano que ven, poidamos
volver a xuntármonos todxs como en anos anteriores easí poder celebrar xuntxs, cunha gran aperta
este Día Escolar da Paz e a non Violencia.
VÍDEO REALIZADO POLO ALUMNADO DE 1ºA
AUDIOVISUAIS REALIZADOS POLO DÍA DA PAZ NO PROXECTO ERASMUS (ARTWORKS FROM EUROPEAN FESTIVITIES AND TRADITIONS)
O 30 de xaneiro conmemórase, como
todos os anos, o Día Escolar pola Paz e a Non Violencia. E por iso no CPIP Virxe da Cela , onde
convivimos e estudamos, onde nos divertimos e formámonos como persoas, quixemos
celebrar este día facendo nas nosas aulas diversidade de actividades para deixar constancia de que
temos que seguir traballando para que na nosa sociedade poidamos vivir todxs
xuntos e en paz.
No seguinte vídeo deixamos a nosa
pegada e os nosos mellores desexos berrando coas mans e o corazón abertos...QUE
VIVA A PAZ!!!
Hoxe é o Día Contra a Violencia
de Xénero . Traballamos nas aulas este tema tan importante realizando varias
actividades encamiñadas a concienciar ao alumnado sobre a relevancia deste
problema na sociedade.
Aquí tedes os murais e paneis
realizados en infantil, primaria e ESO así como un vídeo no que toda a
comunidade educativa súmaseá loita
contra esta lacra que a día de hoxe segue a deixar sen soños e sen vida a
moitas mulleres.
O 20 de novembro conmemórase en todo o mundo o Día Internacional dos Dereitos dos Nenxs. Desde o CPI As Mirandas queremos chamar a atención sobre os millóns de nenos e nenas que seguen sen ter acceso aos dereitos máis básicos como a educación, a sanidade, un fogar...e que teñen que abandonar os seus soños. E facemos tamén un chamamento aos gobernos para que cumpran os seus compromisos de realizar plenamente os dereitos da infancia. Hai que traballar para que todos, independentemente do lugar ou as condicións nas que nazan, teñan un futuro mellor!
Os nenxs son o recurso máis importante do mundo e a mellor esperanza para o futuro.
Aquí podedes ver o vídeo que as alumnas e alumnos de 2º ESO na clase de RELI realizaron para difundir esta data.
Grazas a Raquel, a intérprete de lingua de signos, pola súa colaboración.
A historia da humanidade está repleta de homes e mulleres que, coas súas accións, cambiaron o curso dos acontecementos.
Jesús de Nazaret. Un antes e un despois
Por suposto é tanta a súa importancia que hai un antes e un despois na historia tralo seu nacemento. É a figura central do cristianismo e unha das figuras máis influentes da cultura occidental. Para os cristiás, é o Fillo de Deus e, por extensión, a encarnación de Deus mesmo. A súa importancia estriba así mesmo na crenza de que coa súa morte e posterior resurrección redimíu ao xénero humano. Para o islam, onde se coñece como Isa, é considerado un dos profetas máis importantes.
PERSONAS QUE CAMBIARON O MUNDO
Despois de observar as imaxes realiza a tarefa que tes a continuación titulada "personaxes que cambiaron o mundo". Pica no enlace que tes abaixo.Podes descargar a ficha no teu ordenador e logo de cubrila enviala.
É certo que ningún de nós elixiu
pasarseestes máis de 50 días que
levamos xa...CONFINADOS!. PERO, de feito, estámolo. E aínda nos queda un longo
período de tempo no que, aos poucos, pero lentamente, iremos tentando recuperar
a nosa vida.
SEGURO que sen ter que preguntarvos, vístedes unha chea de series, xogastes a unha morea de xogos, vos comunicáchedes por distintos medios
dixitais... e seguro que tamén vistes algún que outro vídeo ou anuncio
publicitario nesta etapa de crise. Publicidade e vídeos que tamén transmitenmensaxes.
Por isoa actividade que vos pido é que vos fixedes
nalgún anuncio publicitario (pode ser tamén un vídeo musical) que, como esteexemplo que vospoño,intente
transmitir valores, ideas,consellos...cos que estamos dacordo.
Logode elixido tedes que abrir un
documento e pegar a ligazón do vídeo ou anuncio e embaixo escribir unha reflexión sobre que valores
transmite, o que che fixo reflexionar, o que nos quere transmitir ou te
transmite a ti. Pídovos que sexades reflexivos!
Por que elixín este vídeo?.
Porque creo que nos fai reflexionar sobre cal é o significado da situación
actual, que cambio nos esixe a vida e que debemos aprender diso.
Esta situación forzounos a deixar
de preguntarnos que necesitamos do mundo e empezar a reflexionar acerca de que
necesita o mundo e o noso próximo de nós.
Parece que a natureza está a
descansar de nós, está a vivir a súa particular corentena da contaminación, a
sobreexplotación e a falta de respecto á que a temos sometida. É o momento de
comprender realmente que os nosos actos repercuten en todos e que o cambio comeza
no interior de cada ser humano. Unha crise global iguala a todos os seres
humanos, máis aló da súa raza, a súa ideoloxía, a súa relixión, a súa situación ou a súa condición.
As persoas que queren volver a
casa e non poden, quizais comprendan un pouco mellor aos refuxiados, aqueles
que sofren o peche, quizais comprendan mellor aos confinados, quen bota de
menos aos seus iguais, quizais comprendan mellor aos esquecidos…
Esta circunstancia fainos ver que
non hai seres especiais, todos somos parte do mesmo mundo que se nos regalou e
debemos colaborar como sociedade para poder mantelo san e a salvo. Non se trata de protexernos ou quedarnos na
casa só por salvar a nosa vida, senón tamén protexer ás persoas mais
vulnerables da nosa sociedade. Anciáns, persoas con patoloxías crónicas,
persoas sen recursos, sen sanidade ou sen fogar.
A vida fálanos, e non espera
palabras nin promesas como resposta, espera comportamentos e accións froito
dun cambio de conciencia. Non podemos permitir que nin o medo nin a incerteza nos oculten a posibilidade de transcendencia e cambio que temos ante nós.
Por
iso como conclusión podemos dicir que EN NÓS ESTÁ O CAMBIO PARA CONSEGUIR UNHA
SOCIEDADE MÁIS SOLIDARIA, MÁIS HUMANA, MÁIS ECOLÓXICA E MÁIS FRATERNAL. Jéssica Criado de 4º ESO faimos unha reflexión sobre o anuncio titulado "Somos un gran país"
A canción comeza cunha pregunta, onde nos levou a imaxinación?
A imaxinación pódenos levar todo o lonxe que esteamos dispostos a ir, só
é preciso pechar os ollos.
Se hai un motivo polo que a música é unha das miñas maiores paixóns, é
sen dúbida polas sensacións que esperta en min. Tristeza, alegría, melancolía,
esperanza... ás veces unha ou outra segundo o momento, ou ás veces todas
xuntas. Todos revivimos sensacións xa esquecidas ao escoitar unha determinada
canción, no meu caso, cada vez que escoite esta canción, traerame seguramente o recordo destes momentos que estamos a vivir.
Cada persoa ten o seu sitio de recreo propio, no meu caso atópase á
beira da miña familia. “Son sus manos en
mi pelo” simbolizan as mans dos meus pais acariñándome e transmitíndome
paz. Neses momentos todo o malo esquécese e os problemas desaparecen, anímame a seguir adiante e a ter forza.
“Silencio, brisa y cordura dan
aliento a mi locura”, os consellos
e advertencias impídennos realizar parvadas. Cordura é precisamente o que
debemos ter ante esta situación que estamos a vivir para non deixar atrás
un regueiro de mortes, para non ter que
arrepentirnos e para sentírmonos parte da solución e non do problema.
O sitio do meu recreo, é ese lugar, que existe dentro de cada un de
nós, un lugar persoal, onde só existe aquilo que nós desexamos que exista e
onde só están aqueles que nós queremos que estean. Ese lugar real ou imaxinario
onde a nosa cabeza vai cando quere escapar e que me axuda afastar os meus medos.
Imaxinemos todos eses
lugares que desexamos visitar para poder chegar a facelo realidade cando
todo isto remate, pero mentres tanto permanezamos nese lugar seguro para nós e
para todos.
Jéssica Criado
María Veiga de 4º ESO fainos unha reflexión sobre o vídeo elixido titulado " Cando pase todo esto"
Elixín este vídeo porque creo que fainos reflexionar sobre
as pequenas cousas cotiás, que son as realmente importantes.
No día a día, da a sensación de que non temos tempo para
nada, que sempre andamos con présas. Sempre estamos a planear cousas e a pensar
en futuro, xa pode ser no que imos facer o venres, o próximo verán, onde imos
facer o curso que ven, que imos estudar na universidade…Ata que un día todo parou, os planes tiveron que
cancelarse ou pospoñerse, as rúas quedaron baleiras, e a xente quedou na casa.
Sempre hai que pensar en positivo, e sacar o lado bo das
cousas, por difícil que pareza. Como ben dicimos os galegos: Nunca choveu que
non escampara. E nestes momentos, é cando comezamos a valorar o que de verdade
importa: un simple bico ou abrazo, un paseo pola praia, tomar algo nun bar unha
noite de sábado cos amigos...Os verdadeiros praceres da vida. É moi egoísta que
só valoremos as cousas cando as botamos en falta.
Levamos mes e medio vivindo de recordos, escoitando a voz de
amigos e familiares a través do teléfono, e quedando na casa polo ben de todos.
No anuncio vese moi ben que o que necesitamos non son cousas
materiais, porque iso non nos vai dar a felicidade.
De todo isto imos saír, iso está claro, pero tamén temos que
aprender. Eu, persoalmente, creo que o estou facendo.
María Veiga
Irune Fornos de 4º ESO escolleu este vídeo e fainos unha pequena reflexión sobre él.
Non elixín un anuncio, elixín esta canción de Vanesa Martín.
Escollina porque representa esta situación e polo que estamos a pasar todos.
Dános esperanzas para que todo saia adiante e paréceme moi bonito a mensaxe que
quere transmitir. Dános a oportunidade de aprender sobre está crise e
preguntarnos que necesita o mundo de nós e que podemos facer para melloralo,
porque isto depende de nós e das nosas accións. No vídeo tamén se pode ver o
agradecemento cara aos médicos e autoridades que fan que isto sexa máis fácil
do que realmente é.
Esta canción fai que sintas profundamente a situación, por
iso chamoume a atención. Só con escoitala comprendes todo isto.
Irune Fornos Valentina Rivera coméntanos o vídeo "Estudiantes e frustración"
Puiden reflexionar con este vídeo e máis que todo, sentirme
identificada con el, xa que expresa todos os sentimentos que están a sufrir a
maioría de estudantes, e non só falo polos do noso curso, senón máis ben os que
están máis afectados que nós como os de bacharelato ou universidade. Este vídeo
fixo darme conta da pouca conciencia que existe e do pouco que nos preocupamos
polos outros. Non sabemos apreciar e poñernos no lugar das outras persoas. Realmente moi poucas persoas preocúpanse polo que o outro estea a pasar ou a sentir. Na sociedade de hoxe en día parece que só importas ti e só ti.
A
corentena e este vídeo, fixéronme reflexionar que non só pense en min ou nos
meus amigos, senón no resto de persoas
que quizais poden estar nunha situación peor ca miña.
Valentina Rivera
Carolina Espiño propónnos o vídeo Prisión Esperanza de Manuel Carrasco
“Prisión
Esperanza” é unha canción creada desde o confinamento nos primeiros días de
abril. Todos os dereitos xerados irán destinados á Fundación de Bancos de
Alimentos de España. Paréceme unhacanción preciosa quesoa en
moitos balcóns nesta etapa tandifícil
para todos. A súa letra faiche reflexionar e darte de conta de moitas cousas
tales como que, se non estamos todos xuntos e unidosnunca lograremos nada.
Transmítenos tamén que imos saír disto, pero
todos xuntos.
É BO ACORDARSE, nestas circunstancias, DE TANTAS PERSOAS NO
MUNDO QUE SE CAMBIARÍAN SEN DUBIDALO POR NÓS, porque a súa realidade, alí, é
infinitamente moito máis DURA que a nosa, por duro que nos pareza non poder
saír nun mes para facer "vida normal".
Estou segura de que ademais de todas as actividades que vos
estamos mandando osprofes e das moitas
mensaxes que vos están chegando ao voso móbil, esta situación tamén está a
remover sentimentos no voso corazón.
TRABALLO QUE CHE PIDO: así como
os nosos balcóns, xanelas, paredes... énchense de mensaxes positivas, de ánimo,
de agradecemento, QUERO QUE TAMÉN FAGADES UN CARTEL (pode ser nun folio), a man, que ten
moito máis mérito e é máis persoal, onde expresedes algún deses SENTIMENTOS,
PENSAMENTOS, DÚBIDAS, TEMORES, MEDOS, que vos viñeron á cabeza e ao corazón
estes días.
SACÁDESLLE UNHA FOTO (pero ben!:
encadrada,nítida, etc...) e mandádesma á dirección de correo electrónico: yolick@cpiares.com ou yolick2000@gmail.com.
ASÍ PODEREI FACER un pequeno
vídeo que nos enlace a todos os alumnos da nosa MATERIA e, por que non, ao
resto do cole.
Non esquezades poñer o voso NOME e CURSO nunha esquina do
folio.
La situación actual de pandemia que está viviendo el mundo en estos
momentos, nos debe de hacer reflexionar sobre las prioridades en nuestra vida,
sobre lo que es importante o superfluo y sobre la corresponsabilidad que
tenemos como ciudadanos de un mundo global.
VISIONAR EL SIGUIENTE VÍDEO
ACTIVIDAD
Después de ver el vídeo, contesta en la sección de comentarios del
blog a las siguientes preguntas. Si lo prefieres puedes hacerlo en un documento
Word y mandármelo a mi email. No te olvides de poner el nombre y curso.
1En
occidente cerramos fronteras a personas desplazadas o refugiados que huyen de
su país porque hay guerra, pobreza extrema u otros motivos. En estos momentos
el virus que nos amenaza prácticamente no está presente en África. Imagina un
escenario hipotético (no real) en el que este virus nos invadiese de tal manera
que tuviésemos que huir con nuestra familia para salvarnos y el único sitio
fuese África, pero que llegado el momento nos cerrasen las fronteras como
hacemos los países occidentales con los refugiados y nos devolviesen a nuestro país de origen sin
poder escapar de esta catástrofe.
a) ¿Te
parecería bien?. ¿Crees que estarían en
su derecho a hacerlo a pesar de que la ONU dice que “todos los parlamentos y
gobiernos deben tomar conciencia de su deber de proteger a los refugiados y
desplazadosy dar acogida a las víctimas
de guerra, hambruna, catástrofes...?
b) ¿Que
sacas en conclusión?. Justifica tus respuestas.
2.Después
de ver el vídeo indica que entiendes por corresponsabilidad.
3.Crees
que esta crisis nos ha devuelto actitudes que habíamos perdido como la
solidaridad, el sentimiento de ayuda al prójimo, pensar en el bien común, ser
más responsables, la comunicación con nuestros padres, amigos y familiares, el
pararse a pensar y valorar lo que tenemos y podemos perder, el valor de las
personas mayores y dependientes... . Justifica tu respuesta.
4.¿Qué
crees que podemos aprender, como ciudadanos y prójimo, de esta situación de crisis?
5.En el
santoral hay infinidad de santos y santas a los que se les invoca y se les pide
ayuda en momentos de crisis o problemas. Por ejemplo San Judas_ Causas
difíciles y trabajo;San Francisco de Asís
– Auxilio de los necesitados;San Antón_Protector de los animales…
San Roque
es el santo que según las tradición se invoca para tiempos de pandemia. Muchos lugares y aldeas de Galícia tienen a este santo como patrono.
Busca información sobre él y explica un
poco sobre su historia y porqué se le invoca en tiempos de catástrofes o
epidemias.
Dentro dos actos que se están a
levar a termo co gallo do 8 de marzo, Día Internacional da Muller, o CPI As
Mirandasxunto co Concello de Ares a
través do Centro de Información á Muller –CIM- e a Concellaría de Igualdade,
realizou hoxe unha marcha polas rúas da vila como concienciación e
visibilización das enormes diferenzas que existen aínda nos dereitos de
mulleres e homes. Na marcha participarono alumnado da ESO xunto coas súas profesoras e profesores así como as
asociacións de mulleres do municipio, Concepción Arenal e Amas de Casa, ANPA e
representantes do Concello.
O acto foi presentado poloDirector do CIM José Luís Castro Feijoo e rematou coa lectura de
manifestos por parte do alumnado do centro, da presidenta da asociación de
mulleres Concepción Arenal Fina Bardanca e da
concelleira de Benestar e Igualdade Mª Victoria Montenegro.
Como dixeron Marcela e Hugo no seu manifesto... “A igualdade é unha necesidade vital da alma
humana. A mesma cantidade de respecto e atención débese a todo ser humano,
porque o ser humano non ten grados”.
Unha das actividades realizadas
polo alumnado no Día de Rosalía foi a proposta pola AELG (Asociación de
Escritores en Lingua Galega).
Para expandir o poder da palabra e obra de Rosalía, o
alumnado traballou con fotos da súa propia familia, con debuxos ou imaxes, poñendo nelas versos de Rosalía que tratan sobre as
migracións en todos os seus aspectos (a soidade de quen fica, a morriña de quen
vai, a dor, o medo, o desamparo, a xenofobia, a explotación, os conflitos...).
Con todos os traballos realizamos a exposición
#ErrantesPoloMundo_rdc_20, que está
a encher os corredores do noso cole.
A exposición tamén poderá ser visitada na Feira de fin de curso do cole.
Hoxe o alumnado de 1º da ESO realizou unha marabillosa e moi
produtiva saída cultural a Ferrol.Primeiro
achegáronse ao Centro Cultural Torrente
Ballester onde puideron ver a estupenda exposición do fotógrafo ferrolán Gabriel Tizón titulada “Vidas”. Unha mostra fotográfica na que
partindo sempre da sensibilidade e o respecto, plasmoutodas esas almas que tiveron que abandonar a
súa terrae cruzar fronteiras na procura
dun novo lugar onde asentarse. A través de máis de setenta imaxes capturadas en
más de trinta países de América, África, Europa e Asia durante os últimos vinte
años, Gabriel Tizón amosa realidades duras, moitas veces descoñecidas, pero
tamén instantáneas nas que a felicidade e a esperanza ábrense camiño a pesares
da adversidade.
Tamén no torrente Ballester percorreron a exposición “Imaxe de cen anos”, unha mostra coa
que o Concello de Ferrol abre o ano dedicado ao profesor Ricardo Carvalho Calero, autor ao que este ano se lle dedica o Día das
Letras Galegas. Nela puideron percorrer a vida e a obra do autor ademais dunha serie de artigos cedidos
pola súa familia, como as medallas da RAG e de Cátedra, os reloxos de man e
bolsillo, ou o seu bastón.
E para finalizar o percorrido que mellor que unha visita
guiada ás Meninas de Canido, un
exemplo de como a arte urbana pode mudar por completo no só o aspecto exterior
e a fisionomía dun barrio, senón tamén a alma e a vida do mesmo.
Desde unha das localizacións máis privilexiada, o can do
cadro das Meninas mira cara ao infinito, botella en man, pasando de papel secundario a protagonista, caracterizado coa indumentaria do pintor.
